W Laboratorium Muzycznych Fuzji ukazała się kolejna recenzja płyty zespołu HellHaven - "Anywhere Out of the World"

Takimi słowami autor podsumował tę recenzję: "...Dla mnie jest to najlepszy krążek, jaki ukazał się w tym roku, a muszę przyznać, że styczeń i luty obfitowały w naprawdę mocne pozycje. Pokazałem wam kierunek, reszta zależy od was..."
Zapraszamy do lektury: http://www.laboratoriummuzycznychfuzji.com/2017/03/hellhaven-anywhere-out-of-world.html 

hellhavenokladka

Jakub Węgrzyn z HellHaven dziś o godz. 13:00 w Akademickim Radio Index 96fm

Jakub Węgrzyn z grupy HellHaven udzieli wywiadu w audycji Inwazja Kultury w Akademickim Radio Index 96fm - dziś o godzinie 13:00.
Dziś premiera nowego albumu HellHaven wydanego przez Pronet Records.
Zapraszamy do posłuchania: http://www.wzielonej.pl/radio-index/

hellhavenokladka

Zespół HellHaven zaprezentował nowy teledysk zrealizowany do utworu "Overview Effect"

Zespół tak opowiada o idei teledysku: "W lutym 1971 roku astronauta Apollo 14, Edgar Mitchell, doświadczył fenomenu, który pozostaje do dziś czymś zagadkowym. Fenomen ten nosi nazwę “The Overview Effect”. Człowiek zetknięty z majestatycznością wszechświata doznaje uczucia szczęścia na niewyobrażalną skalę oraz pojawia się u niego świadomość, że „wszystko jest jednością”. Patrząc na tę „kruchą niebieską planetę” Mitchell po prostu wiedział, że atomy, które składały się na jego ciało, były bezpośrednio połączone z każdym atomem na Ziemi, jak i z każdym atomem we wszechświecie. Austronauta, zupełnie znikąd, stał się świadomy tego, że każdy organizm na Ziemi jest w ścisłym związku ze sobą. Odczucia te opanowały jego umysł w ciągu kilku sekund. I nie był on jedynym, który przeżył ten stan...".

Obejrzeć i posłuchać można tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=MjPzmf57KPU 

hellhavenokladka

Wywiad z zespołem HellHaven w Radio Akadera - 2 marca 2017 r. godz. 19:15

Zapraszamy do wysłuchania wywiadu z zespołem HellHaven 02.03.2017 r. (czwartek) o godzinie 19:15 podczas audycji Lekko Przed Zmrockiem w białostockim Radiu Akadera.

http://akadera.bialystok.pl/ 

hellhavenokladka

Teatr Muzyczny w Łodzi zaprasza na spektakl komediowo-muzyczny "EMIGRANTKA" - 2 marca 2017 r. godz. 18:30

„EMIGRANTKA” – spektakl komediowo-muzyczny Teatru Komedii Valdall grany na scenie Teatru Gdynia Główna.
W październiku 2016 r. na VIII Ogólnopolskim Festiwalu Monodramów i Teatrów Małych Form BAMBERKA 2016 w Gorzowie Wielkopolskim zdobył Nagrodę Publiczności, a aktorka Vilde Valldal-Johannessen została wyróżniona.

„Emigrantka” to oparta na faktach komediowa opowieść o młodej norweskiej artystce, która wbrew rozsądkowi wybiera nieoczywisty kierunek emigracji, mijając w hali odlotów Polaków, którzy udali się w odwrotnym kierunku. Decyduje się jednak na przyjazd do Polski i wybiera Łódź jako przyczółek swojego życia na obczyźnie.

Kierowcy, księża, kibole, pijacy, urzędnicy, artyści, intelektualiści… Dworce, poczty, szkoły, galerie handlowe… To ostra satyra na polską rzeczywistość widzianą oczami obcokrajowca. Rzeczywistość, której my przestaliśmy się dziwić. Vilde Valldal-Johanessen towarzyszy równie utalentowany Jeremiasz Gzyl.


REALIZATORZY:

Producent: Teatr Komedii Valldal

reżyseria – Tomasz Valldal-Czarnecki
scenariusz (na kanwie autentycznych wydarzeń z życia Vilde Valldal-Johannessen) – Szymon Jachimek
choreografia – Michał Cyran
dekoracje i kostiumy – Monika Ika Wójcik
projekt plakatu – Michał Dziekan
konsultacja muzyczna – Artur Guza
kierownictwo produkcji – Katarzyna Kiłyk
wykonawcy – Vilde Valldal-Johannessen, Jeremiasz Gzyl
czas trwania – godzina i piętnaście minut

emigrantka

Teatr Muzyczny w Łodzi zaprasza na monodram muzyczny „BYĆ JAK CHARLIE CHAPLIN” - 1 marca 2017 r. godz. 18:30

„BYĆ JAK CHARLIE CHAPLIN” – monodram w wykonaniu Mateusza Deskiewicza, aktora Teatru Muzycznego w Gdyni.

„Być jak Charlie Chaplin” to brawurowa próba zmierzenia się z legendą. Najsłynniejszy komik kina niemego stał się ikoną popkultury już bardzo dawno temu. Jego znakiem rozpoznawczym były melonik, laseczka oraz charakterystyczny wąsik i to jest pewne. Potem pojawiają się już tylko pytania i wątpliwości. Nieprzypadkowo w konkursie na sobowtórów Charlie Chaplina sam Charlie Chaplin zajął… 3 miejsce, jak mówi jedna z najsłynniejszych anegdot związanych z reżyserem filmu „Dyktator”. Do dziś nie wiemy, kim był z pochodzenia i gdzie się urodził ten genialny aktor, scenarzysta i reżyser.

Oryginalny scenariusz Piotra Wyszomirskiego napisany współczesnym językiem, konfrontuje osobę i twórczość Chaplina z kondycją dzisiejszego aktora. Porusza nieoczywiste tematy, nie stroniąc od krytycznego spojrzenia na rzeczywistość. Tekst w formie monodramu przygotowany został pod konkretnego aktora i daje szerokie pole do ukazania jego scenicznych możliwości. Autor za medium i partnera nieprzypadkowo wybrał aktora teatru muzycznego.

Zakup biletów możliwy tylko w kasie biletowej Teatru Muzycznego w Łodzi.

Nagrody:

- nagroda indywidualna oraz honorowa na III Olsztyńskich Spotkaniach Teatralnych (marzec 2015)

- „Strzała Północy” na 3. Koszalińskich Dniach Monodramu – Debiuty (wrzesień 2015)

***

Fragmenty recenzji:

W Gdyni się udało! Mateusz Deskiewicz nawiązuje z Charliem na scenie piękny, ożywiający dialog. Prowadzi z nim rozmowy intymne. Wybornie naśladuje aktora w rolach włóczęgi i dozorcy, piekarczyka i marynarza, niańki i boksera, a po zapuszczeniu wąsika rozlicza wielkiego komika z licznego potomstwa i familijnych perypetii. Konfrontuje status materialny tamtej wielkiej legendy światowego ekranu z warunkami własnej egzystencji tu i teraz.

Dyskretnie też przypomina epokową pomyłkę Chaplina, kiedy wielki filmowiec nie rokował dźwiękowi w kinie długiej przyszłości. Trąca na stronie Bustera Keatona, wielkiego rywala Charliego. Nawiązuje także do znanej piosenki Mariana Hemara, która rozwścieczyła Adolfa Hitlera, po czym kapitalnie parodiuje pamiętną kreację Ludwika Sempolińskiego („Titina, ach, Titina”). Jest w tym spektaklu gryząca ironia, jest refleksja autoironiczna. Artysta dzisiejszy, w przeciwieństwie do Chaplina – „za dużo myśli, za mało czuje”. Respektując konwencję gagów Chaplina, twórcy gdyńskiego monodramu drwią z dziesiątków głośnych naszych absurdów i afer (wraz ze „wszystkimi tymi pierdołami naszego czasu”). Na osobną pochwałę zasługują wariacje Mateusza Deskiewicza na motywach „Hamleta”. Chwilami twórcy spektaklu ocierają się jakby o nowy „Paradoks o aktorze”. Henryk Tronowicz, Polska Dziennik Bałtycki

Mateusz Deskiewicz, trójmiejskiej publiczności znany najbardziej z ról w gdyńskim Teatrze Muzycznym, nie odtwarza w spektaklu postaci Chaplina. Jest tu przede wszystkim Aktorem, który w trakcie swojego monologu odgrywa własne reinterpretacje najsłynniejszych wcieleń komika. Jego Charlie Chaplin przepuszczony jest przez filtr pamięci, kultury; przywoływany za pomocą charakterystycznych gestów, które przesiąknięte są zarówno komizmem, jak i lirycznością. Aktor przypomina najsłynniejsze role Chaplina, lecz nie próbuje ich naśladować. W gdyńskim spektaklu otrzymujemy je w formie wspomnienia, wspomaganego charakterystycznymi dla komika kostiumowymi atrybutami – laską, melonikiem, lumpowatymi spodniami i historycznym już wąsikiem. Anna Jazgarska, teatralny.pl

Zwłaszcza pląsik, zwłaszcza lekkie ruchy, taniec, który cudem tylko może zmieścić się w maleńkiej przestrzeni sali Teatru Gdynia Główna oraz piosenki są biciem serca tego przedstawienia. Tak je zdominowały, że chwilami, w sytuacjach wymagających bardziej sprostania zadaniom pantomimicznym niż wymagającym tańca, bardziej z ducha kina niemego niż z estrad musicalowych, ruchy Deskiewicza bywały aż nadto „baletowe”. Aktor i Artur Guza, ukryty za pianinem autor oprawy muzycznej spektaklu, zgrali się jednak zadziwiająco dobrze. Lekkość, z jaką śpiewał i tańczył Deskiewicz, szła w pięknej parze z lekkością, swobodą, śmiałością i pomysłowością Guzy. Gdy do tego dodamy pomysłowe zaaranżowanie przestrzeni, mały performance rozpoczynający spektakl, połączenie tego autotematycznego teatru z żywymi obrazami – filmem Łukasza Czerwińskiego – otrzymujemy wciągającą, dobrą rozrywkę, dającą do myślenia i przekraczającą ciasny światek niedofinansowania i innych odwiecznych narzekań. Małgorzata Bierejszyk, Gazeta Świętojańska

Wzruszenie, zachwyt i szczery śmiech wielu widzów wywołał także, niezauważony przez obie kapituły jurorskie Mateusz Deskiewicz, który w monodramie „Być jak Charlie Chaplin” napisanym i świetnie wyreżyserowanym przez Piotra Wyszomirskiego, pokazał, co oznacza prawdziwy „teatr w walizce”! Deskiewicz na małej scenie zestawił dylematy wielkiego komika pierwszej połowy ubiegłego stulecia z problemami dzisiejszych aktorów i zrobił to wyśmienicie, w charakterystycznym stylu kina niemego, z wszelkimi atrybutami Chaplina, jego mimiką, ruchem, a także śpiewem. Wspaniały warsztat młodego aktora, dykcja, tempo gry czy zdolności wokalne – wszystko to sprawiło, że widz, choć nadążał za aktorem, nie był w stanie odpocząć, przetrawić gagów (wcale nie na niskim poziomie!), złapać oddech do kolejnego śmiechu, wytrzeć łzy, wczuć się w ironię, a nie tylko śmiać z tego, co aktualne, choćby w polityce. Bowiem to, co śmieszne w krótkim czasie może stać się groźne, o czym Deskiewicz przypomniał we fragmencie finałowej mowy Chaplina z „Dyktatora”. Na ile słowa są w stanie zmienić świat, skoro film mógł kiedyś istnieć bez słów, a aktor jakże często w dzisiejszym teatrze jest „gołosłowny”? Ten wielowarstwowy, intensywny monodram należałoby obejrzeć jeszcze i jeszcze raz! Aram Stern, menazeria.eu

REALIZATORZY:

scenariusz – Piotr Wyszomirski
reżyseria – Mateusz Deskiewicz, Piotr Wyszomirski
opracowanie muzyczne – Artur Guza
wideo – Łukasz Czerwiński
wykonawca ­– Mateusz Deskiewicz
czas trwania – około siedemdziesięciu minut

czaplin

Recenzja płyty "Crazy People" Joanny Morea na www.kulturantki.pl

W najbliższy piątek ukaże się debiutancka solowa płyta polskiej saksofonistki i flecistki jazzowej - Joanny Morea "Crazy People", a już dziś możemy przeczytać recenzję dotyczącą tego wydawnictwa:
http://www.kulturantki.pl/muzyka/europejskiej-slawy-saksofonistka-jazzowa-wydaje-swoj-solowy-album/ 

moreaokladka

ArtRock.pl ocenił płytę "Anywhere Out Of The World" zespołu HellHaven

To jedynie cytat z artykułu, który można przeczytać pod tym linkiem: http://artrock.pl/recenzje/53828/hellhaven_anywhere_out_of_the_world.html 

"(...)Wydaje się jednak, że posłużyła ona [przerwa] formacji, dzięki czemu nagrała ona swój najlepszy z dotychczasowych krążków. Rzecz bardzo dojrzałą i dopracowaną pod każdym względem(...)"

Płyta "Anywhere Out Of The World" zespołu HellHaven otrzymała wysoką ocenę 8/10.

hellhavenokladka

Mały Leksykon Wielkich Zespołów opublikował recenzję płyty "Anywhere Out Of The World" zespołu HellHaven

Pierwsza recenzja nowej płyty "Anywhere Out Of The World" zespołu HellHaven - zamieszczona na portalu MLWZ.
Premiera płyty już 4 marca nakładem Pronet Records.

Oto link do artykułu: http://mlwz.pl/recenzje/plyty/18130-hellhaven-anywhere-out-of-the-world

hellhavenokladka

Joanna Morea - 3 marca 2017 r. (piątek) - Faktyczny Dom Kultury w Warszawie

Pokaz filmu "Crazy People" w wykonaniu Joanny Morea i gościnnym występem Urszuli Dudziak i Zbigniewa Namysłowskiego.
Produkcja: Andrzej Kusy Pronet Music
Scenariusz: Igor Mertyn
Reżyseria: Igor Mertyn i Hector Werios
Zdjęcia: Hector Werios

morea faktyczna

Strona 56 z 86